Niet de aarde, maar het water. Niet het bos, maar de golven en de wind.
Het bezoek van een buitenlandse uitwissel-tiener stimuleerde om onze
habitat door andere ogen te zien. Zo maakten we een flinke kanotocht van
Werkhoven naar Utrecht en zagen we Odijk, Bunnik en Amelisweerd vanuit
een heel ander en deels nieuw perspectief. Het perspectief vanaf het
water én het perspectief van vreemde ogen op wat ons bekend is. Wat is
het eigenlijk mooi, landelijk, groen, romatisch in onze achtertuin! En
waarom denken we niet vaker aan een déjeuner sur l’herbe, of in de
boomgaard van Amelisweerd? De dag na de kanotocht heb ik de daad bij het
woord gevoegd, ben over een onbekend pad naar de boomgaard aan de
waterkant gewandeld en heb daar heerlijk gepicknickt. In (bekend en)
goed gezelschap.
